Pisanie Listów

System pisania listów i książek umożliwia tworzenie własnych tekstów w świecie Endore: od krótkiej korespondencji po kroniki, pamiętniki, umowy, ogłoszenia i opowieści. Można również przygotowywać etykiety z własnym napisem i umieszczać je na wybranych butelkach oraz dzbankach. List można zachować jako szkic, ukończyć, zapieczętować i dostarczyć do cudzej skrzynki pocztowej. Książki mają osobny mechanizm: można nadawać im tytuły, autorów i zapisywać tekst na kolejnych stronach.

Ważne: listy i zwykłe książki to dwa różne rodzaje przedmiotów. Do pisania listu potrzebne są pióro z atramentem i pusty zwój. Zwykłą książkę otwiera się i zapisuje bezpośrednio w jej oknie.

Przybory do pisania i korespondencji

Przedmiot	Wygląd	Zastosowanie
Pióro i atrament		Rozpoczynanie pisania listu na pustym zwoju i poprawianie niezakończonych szkiców. Pióro musi zawierać atrament.
Pusty zwój		Materiał do stworzenia listu. Zapisanie szkicu lub ukończonego listu wykorzystuje jeden pusty zwój.
Świeca		Jeden z przedmiotów wskazywanych podczas pieczętowania.
Pierścień		Drugi przedmiot wskazywany podczas pieczętowania.
Skrzynka pocztowa		Domowy adres korespondencyjny, do którego można kierować listy.

Pisanie listów

Jak rozpocząć list?

Przygotuj pióro i atrament oraz pusty zwój.
Dwukrotnie kliknij pióro i wskaż pusty zwój.
W otwartym oknie wpisz tytuł i treść listu, a następnie wybierz język.
Zdecyduj, czy chcesz zapisać szkic, czy od razu zakończyć pisanie.

Okno listu pozwala zapisać tytuł i 14 wierszy tekstu. Dłuższe historie wygodniej umieszczać w książkach, które mają wiele stron.

W zwykłym trybie pisania postać nie może znajdować się w postawie bojowej ani wykonywać jednocześnie innej zajmującej ją czynności. Pióro musi być dostępne, a wskazany zwój znajdować się w zasięgu postaci.

Język listu i jego czytelność

W menu pisania widoczne są języki, które postać zna co najmniej na poziomie 4. Domyślnie wskazywany jest Westron.

Treść listu jest powiązana z wybranym językiem. Przy jej odczytywaniu znaczenie mają m.in. znajomość języka przez czytającego oraz warunki zapisane dla tekstu w chwili powstania listu. Osoba słabo znająca dany język może zobaczyć część znaków zniekształconą; nie każda próba odczytania musi wyglądać identycznie.

Wskazówka: jeśli piszesz do osoby z innej społeczności, wybierz język, który rzeczywiście zna odbiorca. Więcej informacji: Pochodzenie, języki i komunikacja.

Szkic — list, który można poprawiać

Wybranie „Zapisz szkic” zachowuje tekst do późniejszej edycji.

Szkic można otworzyć dwuklikiem, aby go przeczytać.
Aby poprawić treść, ponownie użyj na szkicu pióra i atramentu.
Edycja nie jest ograniczona do postaci, która rozpoczęła pisanie: osoba mająca dostęp do szkicu może go uzupełnić lub zmienić.
Szkic można ponownie zachować albo zakończyć pisanie.
Szkicu nie można nadać przez posłańca ani wrzucić do skrzynki jako gotowego listu. Najpierw należy go ukończyć.

Dzięki temu kilka postaci może przygotować wspólną petycję, umowę czy odezwę, przekazując sobie szkic.

Ukończenie listu

Wybranie „Zakończ pisanie listu” zamienia szkic w gotowy list. Od tego momentu jego treści nie można już edytować piórem.

Ukończony list można przekazać bezpośrednio innej osobie, zapieczętować, wrzucić do zamontowanej skrzynki albo wysłać przez miejskiego posłańca.

Ukończenie tekstu nie jest tym samym co podpisanie go pieczęcią. List może pozostać bez jawnego oznaczenia osoby pieczętującej, nawet jeśli jego treść napisała konkretna postać.

Pieczętowanie listów

Jak założyć pieczęć?

Otwórz gotowy list dwuklikiem.
Wybierz opcję „Zapieczętuj list” i potwierdź zamiar.
Wskaż odpowiednią świecę, a następnie pierścień.

Pieczęć zapisuje imię postaci, która wykonała pieczętowanie. Nie musi to być autor tekstu: jedna osoba może przygotować list, a druga go opieczętować.

Imię przy pieczęci to imię postaci użyte przez system do oznaczenia osoby pieczętującej — nie należy traktować pieczęci jako osobnego mechanizmu potwierdzającego prawdziwość wszystkich informacji zawartych w dokumencie.

Odczytywanie zapieczętowanego listu

Po otwarciu zapieczętowanego listu pojawi się pytanie, czy chcesz złamać pieczęć. Dopiero po potwierdzeniu można odczytać zawartość.

Po złamaniu pieczęci list pozostaje nieedytowalny, a jego stan jest oznaczany jako „Złamana pieczęć”.

Warto wiedzieć: pieczęć chroni przed niezauważonym pierwszym otwarciem w ramach mechaniki gry, ale nie stanowi nieodwracalnego, urzędowego podpisu dokumentu. Do ważnych umów fabularnych najlepiej zachować własną kopię treści i uzgodnić sposób jej potwierdzenia z uczestnikami.

Pisanie książek

List ma ograniczoną długość. Jeśli chcesz stworzyć kronikę, dziennik podróży, księgę praw, podręcznik, zbiór pieśni lub opowiadanie, możesz skorzystać ze zwykłej książki.

Jak pisać w książce?

Zdobądź pustą, edytowalną książkę.
Otwórz ją dwuklikiem. Nie musisz używać na niej pióra do listów.
Wprowadź tytuł i autora oraz tekst na kolejnych stronach, korzystając z okna książki.
Zapisuj treść zgodnie z obsługą okna książki w kliencie gry.

W książkach przechowywane są osobno tytuł, pole autora i zawartość kolejnych wierszy. Pole autora jest tekstem książki, a nie automatycznym dowodem tożsamości piszącego. Przy książce, która ma pozostać niezmienna, warto pamiętać, że sam zapis treści nie musi blokować jej dalszej edycji.

Rodzaje książek i liczba stron

Rodzaj	Maksymalna liczba stron	Podstawowy koszt wytworzenia	Wymaganie receptury
Zwykła książka	32	4 jednostki odpowiednich skór + papier na wybraną liczbę stron	20
Wzmocniona książka	64	6 jednostek odpowiednich skór + papier na wybraną liczbę stron	40
Inkrustowana książka	100	8 jednostek odpowiednich skór + papier na wybraną liczbę stron	60

Są to maksymalne pojemności poszczególnych rodzajów opraw. Podczas wykonywania książki gracz określa, ile stron rzeczywiście chce jej nadać. Większa liczba stron oznacza większe zużycie arkuszy papieru. Każda strona przechowuje do 8 wierszy tekstu.

W menu wytwarzania receptury te są powiązane z systemem przygotowywania papieru i opraw przy użyciu narzędzia do obróbki skór (InShave). Próbę wykonania książki sprawdza Kartografia: podane w tabeli wartości 20, 40 i 60 odnoszą się do tej umiejętności. Nie jest to gwarancja powodzenia — potrzebne są także odpowiednie materiały i narzędzie.

Puste zwoje można przygotowywać w tym samym systemie pracy z materiałami. Arkusze papieru występują także w paczkach, które można rozpakować przed wykorzystaniem. Samo wpisywanie tekstu do listu lub książki nie jest w tych skryptach osobnym ćwiczeniem umiejętności z naliczanym gainem.

Książka edytowalna a książka tylko do odczytu

Nie każdą książkę znalezioną na świecie można zmieniać.

Książki edytowalne przyjmują zmiany tytułu, autora i treści, o ile nie zostały zablokowane przed zapisem i pozwalają na to warunki korzystania z przedmiotu.
Książki tylko do odczytu — np. część książek świata gry i bibliotecznych — pozwalają poznawać treść, ale nie służą do jej przepisywania.
Książki znajdujące się w określonych regałach lub trwale unieruchomione również mogą być niedostępne do edycji.

Nie myl zwykłych książek do pisania z księgami treningowymi: te drugie służą nauce umiejętności i mają odrębne zasady działania.

Pisanie etykiet i oznaczanie butelek

Oprócz listów i książek w Endore można tworzyć etykiety z własnym napisem. Pozwalają one nadać wybranym butelkom i dzbankom indywidualną nazwę, np. oznaczyć trunek przygotowany na ucztę, prezent lub do sprzedaży w karczmie.

Etykieta nie zmienia zawartości ani działania naczynia. Służy do jego opisania, nie do wytwarzania napojów, zmiany ich właściwości czy identyfikowania mikstur.

Potrzebne przedmioty

Przedmiot	Do czego służy?
Czysta etykieta	Materiał, na którym postać zapisuje własny tekst. Jest zużywany podczas próby napisania etykiety.
Pióro i atrament	Zwykłe pióro używane także do pisania listów. Do tworzenia etykiet nie potrzeba magicznego pióra.
Zapisana etykieta	Gotowy przedmiot z wpisanym tekstem, który można nakleić na obsługiwane naczynie.

Jak napisać etykietę?

Przygotuj czystą etykietę oraz zwykłe pióro i atrament.
Dwukrotnie kliknij pióro, a następnie wskaż czystą etykietę.
W wyświetlonym oknie wpisz tekst, który ma znaleźć się na etykiecie.
Pozostań w miejscu do zakończenia pisania. Czynność trwa około 4 sekund.
Po udanej próbie otrzymasz zapisaną etykietę, gotową do naklejenia.

Pisanie etykiet wykorzystuje umiejętność Goeteia — jest to próba o trudności 10. Dlatego powodzenie nie jest automatyczne, a wykonywanie tej czynności może rozwijać umiejętność. Nie trzeba wydawać many na samo napisanie etykiety.

Jedna próba zużywa czystą etykietę. Zwykłe pióro ma początkowo 25 punktów atramentu; przy pisaniu pobierane są 2 punkty, przy czym przed rozpoczęciem rozliczenia pióro musi mieć odpowiedni zapas atramentu (co najmniej 4 punkty). Z pełnego pióra można więc przygotować najwyżej 11 zapisanych etykiet, jeżeli nie używano go wcześniej do innych czynności i wszystkie próby zakończą się powodzeniem.

Ważne: nieudana próba może zużyć czystą etykietę i atrament, a przerwanie pisania może oznaczać utratę przygotowanego materiału. Warto najpierw upewnić się, że postać nie jest w trakcie walki ani innej blokującej czynności.

Jak nakleić etykietę na butelkę?

Dwukrotnie kliknij zapisaną etykietę.
Wskaż butelkę lub dzbanek, który przyjmuje etykiety.
Po prawidłowym użyciu nazwa naczynia zostanie zmieniona tak, aby zawierała tekst zapisany na etykiecie.

Przykładowo etykieta z napisem Nalewka z malin spowoduje wyświetlanie nazwy w rodzaju:

butelka zawierajaca 'Nalewka z malin'

Po naklejeniu etykieta zostaje zużyta. Do tej czynności nie potrzeba ponownie korzystać z pióra. Nie powoduje ona również zmiany rodzaju napoju ani jego właściwości.

Jakie naczynia przyjmują etykiety?

Etykietowanie działa tylko na 10 określonych rodzajach butelek i dzbanków, a nie na dowolnym pojemniku.

Obsługiwane naczynie	Obsługiwane naczynie
Butelka likieru	Butelka ale
Butelka wina	Butelka likieru arbuzowego
Butelka likieru brzoskwiniowego	Butelka brandy
Dzbanek ajerkoniaku	Dzbanek miodu
Butelka wódki	Dzban soku pomarańczowego

Nie można w ten sposób oznaczać zwykłych pustych butelek, fiolek z miksturami alchemicznymi ani innych naczyń, których system nie obsługuje.

Pisanie etykiet łączy więc zwykłe przybory piśmiennicze z Goeteią. Szczegółowe zasady rozwijania tej umiejętności opisano w jej osobnym artykule.

Skrzynki pocztowe i posłańcy

Poczta pozwala przekazywać ukończone listy na odległość. Potrzebny jest gotowy list oraz zamontowana i nazwana skrzynka pocztowa u odbiorcy.

Skrzynki pocztowe

Dostępne są dwa warianty pełniące tę samą funkcję:

Rodzaj	Wygląd	Wytwarzanie
Drewniana skrzynka		Stolarstwo — 25 desek, trudność receptury 45.
Metalowa skrzynka		Majsterkowanie — 30 jednostek metalu, wymaganie receptury 55.

Montaż i nadawanie adresu

Umieść skrzynkę na terenie własnego domu.
Jako właściciel lub uprawniony współwłaściciel użyj komendy chce to zablokowac i wskaż skrzynkę.
W oknie nadaj jej unikalną nazwę. To właśnie adres, który podaje się posłańcowi.
Po zatwierdzeniu skrzynka zostanie zamontowana i przypisana do domu.

Nazwa adresowa nie może być pusta; system sprawdza też, czy wskazany adres nie jest już zajęty. Przy wysyłaniu listu najbezpieczniej przepisać nazwę skrzynki dokładnie tak, jak została zapisana.

Skrzynkę można obrócić przed zamontowaniem, używając komendy .flip.

Wrzucanie i odbieranie listów

Właściciel i współwłaściciel domu mogą otworzyć zawartość skrzynki dwuklikiem i wyjąć znajdujące się w niej listy.
Inna osoba może dwukrotnie kliknąć zamontowaną skrzynkę, a następnie wskazać gotowy list znajdujący się bezpośrednio w jej plecaku. Nie daje jej to dostępu do cudzej korespondencji.
Nie można w ten sposób wrzucać szkiców ani przedmiotów innych niż listy.
Skrzynka ma własną pojemność; pełna skrzynka może uniemożliwić dostarczenie nowej przesyłki.

Uwaga: do ręcznego nadania listu służy dwuklik skrzynki i wskazanie listu, a nie zwykłe przeciągnięcie przedmiotu do jej wnętrza.

Wygląd skrzynki może się zmienić, gdy znajdują się w niej listy.

Wysyłanie listu przez posłańca

Znajdź miejskiego posłańca.
Odezwij się do niego, używając np. słowa „list” albo „wyślij”.
Wskaż ukończony list, umieszczony bezpośrednio w swoim plecaku.
Podaj nazwę skrzynki odbiorcy.
Zapłać 250 monet za wysyłkę.

Posłaniec przed przyjęciem przesyłki sprawdza, czy wskazany adres istnieje i czy skrzynka może odbierać listy. Po nadaniu list zostaje zabrany z plecaka, a później dostarczony do skrzynki docelowej. Przy dostarczeniu może pojawić się również widoczna animacja posłańca.

Dostawa nie jest natychmiastowa. Jeżeli wskazana skrzynka przestanie być dostępna lub dostarczenie się nie powiedzie, system podejmuje dodatkowe próby. Nie należy więc traktować samego przyjęcia opłaty jako potwierdzenia, że adresat już otrzymał korespondencję.

Przykłady zastosowań fabularnych

Listy prywatne i dyplomatyczne: korespondencja między postaciami, rodami i organizacjami.
Petycje i umowy: wspólnie redagowany szkic, a następnie ukończenie i opieczętowanie dokumentu.
Kroniki i dzienniki: wielostronicowe książki opisujące wydarzenia i podróże.
Ogłoszenia i polecenia: gotowe listy dostarczane do skrzynek odbiorców.
Biblioteki: gromadzenie książek graczy i tekstów świata gry.

Najczęstsze pytania

Pytanie	Odpowiedź
Czy list można później poprawić?	Tak, ale tylko jako szkic. Ukończonego listu nie edytuje się już piórem.
Czy można napisać anonimowy list?	Tak, można ukończyć i przekazać tekst bez widocznej pieczęci konkretnej postaci.
Czy każda postać może poprawić mój szkic?	Osoba, która uzyska dostęp do szkicu, może użyć na nim pióra i go zmienić.
Czy pieczętujący musi być autorem?	Nie. Pieczęć oznacza osobę, która ją nałożyła.
Dlaczego nie rozumiem treści listu?	Odczyt zależy m.in. od języka dokumentu i znajomości tego języka przez postać.
Czy można wysłać szkic?	Nie. Przed nadaniem trzeba zakończyć pisanie.
Czy każdy może otworzyć moją skrzynkę?	Nie. Dostęp do wyjmowania listów ma właściciel i współwłaściciele domu; inne osoby mogą przekazać list za pośrednictwem funkcji wrzucania.
Czy w zwykłej książce można pisać piórem do listów?	Nie jest to potrzebne. Książkę otwiera się i edytuje bezpośrednio w jej własnym oknie, o ile zapis jest dozwolony.

Powiązane artykuły

Pochodzenie, języki i komunikacja — języki pisma i odczytywania tekstu.
Kartografia — inne zastosowania papieru i materiałów piśmienniczych.
Goeteia — umiejętność wykorzystywana przy pisaniu etykiet.
Stolarstwo — wykonywanie drewnianych skrzynek pocztowych.
Majsterkowanie — wykonywanie metalowych skrzynek pocztowych.
Księgi treningowe — przedmioty zwiększające umiejętności, odrębne od zwykłych książek.